Defne Ongun ile Çılgın Sörfçüler serisini konuştuk - Radyo BALFM -

Radyo BALFM –

Defne Ongun ile Çılgın Sörfçüler serisini konuştuk

16.06.2020
93

Içtimaî aradan röportajlarımda bugünkü konuğum Defne Ongun. Evet, kendisi genç kızlığa adım attığımız kitapların muharriri İpek Ongun’un kızı …

Defne Ongun ile Çılgın Sörfçüler serisini konuştuk

Içtimaî aradan röportajlarımda bugünkü konuğum Defne Ongun. Evet, kendisi genç kızlığa adım attığımız kitapların muharriri İpek Ongun’un kızı. Defne Hanım için kızı Maya doğduğundan beri bir evlat kitabı müellifi diyebiliriz. Evladına sağlıklı beslenme konusunda bir kitap arayışına girdiğinde gördüğü eksiklik üzerine kendisi yazmış. Yazarlığa nasıl başladı, validesinin buna tesirini hangi anlarda hissetti, kitaplarında evlatlara neler anlatmak istedi… Her şeyden konuştuk. Sordum, Defne Hanım da samimiyetle yanıtladı…

Sevgili valideler, evet sanırım bu röportaj için mahsusen siz, soğuk kahveniz hazırsa başlayalım.

Keyifli okumalar…

(Annesi İpek Ongun ile)

‘İPEK ONGUN’UN KIZIYIM BEN!’ TASAVVURU OLUŞMADI


– Defne Hanım merhaba! Daima bu soru ile başlıyorum, yanıtlar beni heyecanlandırıyor. Defne Ongun Müminoğlu kimdir? Ulaşılanın dışında kalemi ve hisleriyle kendi gözünden, kendini nasıl anlatır?

Merhaba Damla Hanım : )  İnsanın kendini anlatması bana daima güç gelmiştir. Fakat deneyeceğim. Kısaca, bir karmayım güya. Bir tarafım çok disiplinli, her vakit en doğruyu yapmak isteyen ve en sağlam yolu seçen, başka tarafım maceraperest, biraz çılgın, özgür ruh, heyecanlı ve mahallinde duramayan bir tip. Olumlu bakış açısı ve bir B planı olma hâli değişmeyen ögeler sanırım.

Meskenden gitmeyi, seyahat etmeyi, yeni kişilerle tanışmayı ne kadar seviyorsam, haneme ve alışık olduğum muhite dönme muhtaçlığı duyuyorum. Okumaya, öğrenmeye meraklıyım. Çok soru soruyorum bazen; fakat bu temelde nitekim anlamak ve öğrenmek için oluyor. Evlatları, hayvanları, doğayı çok önemsiyorum. Sevmenin ötesinde onları ciddiye alıyorum. Haksızlığa dayanamıyorum. Hakikaten tahammülüm yok. Yalan, dolan, arttan bıçaklanma, verilen kelamların tutulmaması, tutarsız, parazit üzere yaşayan kişiler benim için kabul edilebilecek şeyler değil. Yapılan yeterliliği de berbatlığı de unutmuyorum. Kindar değilim; fakat unutmuyorum. Kendimi korumak için unutmamayı önemsiyorum. Kendimi ziyade açardım herkese. Ziyade şeffaftım. Sağ olsunlar, o denli olmamam gerektiğini öğrettiler : ) Lakin hâlâ çok beceremiyorum; deniyorum.

– Size burada kişisel bir sorum daha var: İpek Ongun’un kızı olarak Defne Ongun kim? Bu size nasıl hissettiriyor?

Validem benim için öbür evlatların anası üzere. Bir ana neticede. Münasebetiyle “İpek Ongun’un kızıyım ben!” mülahazası oluşmadı; ne bende ne ablamda. Fakat şöyle bir durum var olağan: Kitap bizim için ana hususlardan. Kitap ve hayat. Doğal olarak bunu yaşadık daima. Kitap seçilir, okunur, hakkında konuşulur, boşa sohbet hiç olmaz. Dedikodu mu? Vaktimiz yok ki… Daha değerli bahisler konuşuruz daima. Daima vaktini âlâ kıymetlendirme, güzel işler yapma önceliğimiz oldu. Validem bizi o denli kodladı zira : )

– Yazmaya birinci ne vakit ve nasıl başlamıştınız?

Ben üniversiteden sonra profesyonel hayatta uzun yıllar çalıştım. Daima sevdiğim işi yaptım. Uzun saatler, meczup üzere bir tempo, bol iş seyahatleri, tatil az, iş çok halinde bir tempoyla yıllarım geçti. Çok da bahtiyardım aslında. Sonra Maya doğdu. Biraz ara vermeye mecbur kaldım. Ona bakacak kimse yoktu ve benim iş tempom ara yol bulmama beis oluyordu. O vakit 0 km.Bızdıklar’ı (www.sifirkilometrebizdiklar.com) kurdum. 2009 yılında. Hedefim yazmak, paylaşmaktı. Söyleyecek çok lafım, aktarmak istediğim pek çok mevzu vardı. Yazı yazmayı daima çok sevdim. Mektep devrinden profesyonel hayata kadar her aşamada yazı ile aktarılacak bahisler benim için eğlenceliydi, keyifliydi. O nedenle bloğumu da ince ince işledim, içini besledim.

– Nasıl bir blog hedefliyordunuz?

Yalnızca bir validenin yazdıkları olmasını istemedim. Dolu ve mealli, işe yarar başlıklar olsun, konuklar ekte bulunsun istedim. Bu formda gelişti, büyüdü. O esnada ebeveyn mecmualarından zaviye müellifi olmam için teklif geldi. Bu çalışmayı da çok sevdim. Mini Baby&Pregnancy ve ALL,forkids mecmualarında yazdım. Mektebim Tarsus Amerikan Koleji’nin mecmuası BizLetter’de de yazılarım paylaşılmaya başladı.

– Pekala ya bahis kitaba kadar nasıl geldi?

Bunları takiben Edukids firması bir girişimle geldi. Hikâyeli Yapboz yapmak istiyorlardı. Onlar için dört kısa hikâye yazdım ve yapboz kurgusunu oluşturdum. Dehşetli keyif aldığım bir çalışmaydı. Bunu da tamamladıktan sonra etrafımdakilerin “Yazmalısın” yönergesiyle Burcu ve Berk ile serisinin birinci kitabını başımda tasarladım. Ve Artemis Yayınları’nın kapısını çaldım. Sevgili Ilgın Sönmez fikrimi çok sevdi; ancak doğal benim aklımda olanı bambaşka bir formata soktu : ) Akabinde da ödev verdi: “Bana altı bahis seç ve onları çalışıp gel.” dedi. Kitap macerası bu türlü başladı.

– İpek Hanım’ın bu mevzuda tesirini hissediyor musunuz?

Validem de pederim da bizlere hayatımızın her adımında destek vermişlerdir. Kararlarımıza hürmet duymuş, bizlerin en uygununu yapabilmemiz için daima yanımızda olduklarını hissettirmişlerdir. Kitap konusunda da validem, ben bu adımı atınca daima yanımda oldu. Fikrini söyledi, icmal yaptı. O hâlâ bizlerden (hatta şimdilerde torunlarından) fikir alır, biz de ondan. Bu fikir alışverişi, bahisten bağımsız olarak tüm hayatımız boyunca esasen olan bir şeydir.

– Yazma rutininiz nedir?

Yazma noktasına çok sonra geliyorum. Evvel fikir oluşuyor ve bunun notlarını almaya başlıyorum. Şemalar, karmakarışık notlar, oklar çıkıyor oradan buradan… Akabinde hengam devir posterler, görsel çalışmalar, fikir geliştirici dosyalar… Bol okuma, bol araştırma… Ne zamanki o fikir düzgünce pişiyor ve hikâye başından sonuna gözümde bir sinema şeridi üzere akıyor, o vakit bilgisayarın önüne geçiyorum. O süreçte her gün kesintisiz yazmaya çaba ediyorum. Bazen beş saat, bazen iki saat olabiliyor; fakat ara vermeden yazıyorum. 0 km.Bızdıklar ise yazı rutininden kopmamamı sağlayan farklı bir renk benim için. Eskisi kadar nizamlı yazamasam da kıymetli bulduğum hususları ele aldığım, yazı yazmayı bana unutturmayan bir kanal.

HALININ ATINA SÜPÜRÜLEN BAHISLER BENİM ÖNCELİĞİM OLDU

 

– Birinci kitabınız bir muhtaçlıktan çıkmış, o denli mi? Neydi o?

Bizim içimizde işe yaramak, yaptığının bir manası olması çocukluktan işlenmiş hakikaten. O nedenle sağlıklı beslenme konusunda sefalı ve evlada direkt hitap edecek yerli bir kaynak bulamama hâlim, birinci olarak bu hususa yönlenmeme neden oldu. Bu bahsettiğim saf on sene öncesi. Kendi kızıma yabancı kitaplar alıp tercüme ederek okurken, 0 km.Bızdıklar için çok şık çalışmalar yaptığımız Evlat Beslenme Bilirkişisi Prof. Dr. Muazzez Garipağaoğlu’nun ekleriyle bu türlü bir kitabın işe yarayabileceğini, evlatların seveceği bir hikâye çerçevesinde farkına varmadan doğruyu yanlışı öğrenebileceklerini düşündüm. Zira evlatlar ebeveynlerinden yönerge almaktan yoruluyorlar, bıkıyorlar ve bir vade sonra dinlemiyorlar. Lakin kitap karakterleri üzerinden mevzu işlendiğinde farklı bir bakış açısıyla, ilgiyle takip ediyorlar. Hasebiyle amaca dolaylı bir formda ulaşmış oluyoruz.

– Sonrasında da daima birebir şeyi hissettiniz mi?

Sonrasında da daima birebir şeyi hissettim, zira on iki kitaplık bu serideki her bir mevzuyu bu muhtaçlıkları gözeterek seçtim. Öncelikle bir ana olarak benim neye dikkat ettiğime ve neyi önemsediğime baktım. İşlenmemiş yahut az işlenmiş, konuşulmaktan çekinilen, halının altına süpürülen bahisler benim önceliğim oldu.

– Ananızın yazarlığınıza tesirini hissettiğiniz bir çocukluk anınızı paylaşır mısınız bizimle?

Sanırım en aklımda kalan anı, yazdıklarını daha yayınevine yollamadan bizlere okutması ve bizim tahlillerimizi ciddiye alarak, hikâyeyi alanı geldiğinde revize etmesiydi. Ben de birebirini yaparken buluyorum kendimi. Mekanı geliyor kızımın arkadaşlarına yolluyorum sahifeleri. Onların icmallerini sahiden önemsiyorum.

– Defne Hanım, sizce müelliflik genlerinize kodlanmış mıydı?

Ailemizde farklı formda edebiyatla, metinle, sanatla uğraşan bireyler var. Anneannem edebiyat hocasıydı. Kuzenim Kadri Gürsel gazeteci, validemin çok şık, çok mealli şiirler yazan kuzeni, benim tekrar akademisyen ve muharrir sair bir kuzenim var. Yani ailede bu gen bir formda dolaşıyor. Ne mesrur bana ki ben de hayatımın bir noktasında bu geni yeterli işler için kullanabiliyorum : )

(Çılgın Sörfçüler’den)

MÜNHASIRAN ANLAT ANNEANNE’Yİ YAZINCA ARTIK AİLEMİZLE İLGİLİ HER ŞEYİ PAYLAŞMIŞ OLDU

 

– Birinci gençliğe adım attığım vakitlerde İpek Ongun kitaplarını okumayı çok seviyordum. Onu kendime yakın hissediyordum. Siz, ananızın kitaplarını okurken onun ananız olduğu gerçeğine ne kadar yakın ya da uzaktınız?

Hayatımızdan kesitler yakaladığım kitaplar anneminkiler. Gerçekle kurgunun birlikte ilerlediği kitaplar. Münasebetiyle hengam devir güldüğüm, arada da “Aaaa bunu da mı yazmış?!” dediğim anlar silsilesi.  Bilhassa Anlat Anneanne’yi yazınca artık ailemizle ilgili her şey paylaşılmış oldu : )

– Şimdilerde olağanlaşma sürecine geçsek de malum çetin bir pandemi periyodu yaşadık/yaşıyoruz. Bu süreç sizin için nasıl geçti/geçiyor?

Evet, hakikaten çok farklı bir periyottan geçiyoruz. Hem telaşlıyız hem şaşkınız. Ben kendimi bırakmayı sevmeyen bir kimseyim. Hayat önümüze daima bir kadro zorluklar, ketler koyuyor. Evvel tepinsem de : ) sonra kendimce bir biçimde ilerlemeye çalışıyorum. Bu süreçte de bol bol yazı yazdım. Bölünmekten dolayı bir türlü yazmaya başlayamadığım bir kitabı bitirdim mesela. Zati her şeyi hazırdı. Kaç devirdir ön çalışmalarını yapıyordum. Lakin daima bir “Ah bugün çok koşturdum, yarın başlarım.” hâli vardı. Kendimi disipline ettim ve her gün bilgisayarın başına geçip çalıştım. “Bu devir nasılsa sonsuza kadar devam etmeyecek. Bari hanede kaldığım bu devirde yapmam gerekenleri bitireyim.” kanısı ile bol çalıştım.

Bunun yanı sıra egzersizlerimi hiç bırakmadım. Kendimi kuvvetli kılmam gerekiyordu. Velev arttırdım. Tıpkı şeyi kızım ve eşim de yaptı. Sağlıklı beslen, kuvvetli ol ve hastalık gelse de seni ezmesine müsaade verme!

İnişler olmadı mı? Doğal ki oldu. Lakin daima dipte de hayat geçmez. Onun için kendi kendimi motive etmeye çaba ettim.

BÜYÜMEK SIKICI; LAKIN EVLAT KALABİLMEK NITEKIM ÇOK RENKLİ

– Bizi ‘Çılgın Sörfçüler’ isimli yeni kitabınız buluşturdu. Üzerine konuşacağız; ancak evvel sormak istiyorum: Neden evlat kitapları?

Zira evlat yerküresinin rengi, saflığı beni çok etkiliyor. Ve onlara aktarmak istediklerim var. Tahminen de ana olduğum için bir sorumluluk hissi var içimde. Yol gösteren, ufuk açan, renkli olanı sunmak istiyorum onlara. Evlatları anladığımı hissediyorum. Onların ciddiye alınması gerektiğine inanıyorum. Duyulmaya muhtaçlıkları var, yaşları kaç olursa olsun. Bir gayrı sebebi de kendimdeki çocuksu hâl sanırım. Büyümek sıkıcı; lakin evlat kalabilmek hakikaten çok renkli…

– Çılgın Sörfçüler, Denizden Gelen Şifre ve Deniz Fenerindeki Adam kitaplarınızın devamı. Bu üçüncü macera: Kerberos’un Gizemi! Birinci ikisinden farklı ilerlediğiniz şeyler oldu mu?

Her kitapta mitolojik ögeler var. İpuçlarımız bu ögelere dayanıyor. Bu kitapta üç başlı köpek Kerberos çerçevesinde ilerliyoruz. Gizem ve macera ögeleri, düzgünler berbatlar bu kitapta da var. Birinci iki kitaba nazaran burada bir tık daha keskin tahminen.

– Karakterlerinizi tanıtarak başlıyorsunuz. Hepsini siz yazdınız alışılmış; fakat hangi karakterin ruhunu içinizdeki evlat Defne’ye yakın hissediyorsunuz?

Mira adeta. Ancak tam da değil. Mira bana nazaran daha gözü kara : )

– Evet karakterlerinizle nasıl tanıştınız? Umumide ilham kaynağınız ne oluyor?

Umumide kızım, onun arkadaşları, etrafımdaki kişiler, karşılaştığım kişiler… Gerçekte bir formda yanımdan yakınımdan geçenler… Hepsinin karması adeta!

– Üçüncü maceranızda evlatlara hangi noktadan ulaşmak istiyorsunuz?

Teknolojinin bu kadar ön planda olduğu bir ömürde, evlatlar güzele de berbata de süratle ulaşıyorlar. Yerkürede olup biten savaşlar, devlet idarelerinde olan yolsuzluklar, virüsler, illetler, ölümler… O kadar çok malumata o kadar erken yaşta maruz kalıyorlar ki, bu seride tüm bunların dışında bedellerle karşılaşsınlar, okurken o yerküreden uzaklaşsınlar istedim.

Tabiatta olmak, tabiat sporu yapmak bir evlada dehşetli kıymetler, öğretiler sunuyor. Ekip çalışması, beklenmeyenle uğraş, çözümsel yaklaşım… Öte yandan dostluk, dayanışma, hayvan sevgisi, doğayı önemseme ve muhafaza kişisi güzelleştiren şeyler. Ruhuna güzel gelen. Bence evlatların bu türlü hususlar içerisinde yoğrulmaları gerekiyor. Her bir kitapta bu ögelerin olması gerekliydi bence ve aslında kitap doğalında bu türlü oluştu. Macera unsuları, gizem ise benim için çok cezbedici, olmazsa olmaz : )

RENKLİ OLSUN EVLAT KİTABI…

 

– Bir evlat kitabının en cazibeli yanlarından biri kuşkusuz renkleri. Kitabınız çizimleri ile de ilgi çekiyor. Çizim süreci nasıldı? Sizin katkınız var mı bu sahada?

Bu seride Tuba Şamlı Atilla ile çalıştım. Her seride kimle çalışacağıma temelde ben karar veriyorum (yayınevimin de fikrini alarak tabii). Bu beni özgür kılıyor. Tuba ve Çılgın Sörfçüler korkunç bir eşleşme oldu. Tuba’ya öncelikle kısa bir metin ile karakter malumatlarını ilettim. Ondan birkaç karakteri çalışmasını rica ettim. Birinci gelen taslaklar üzerinden ilerleyerek bizim karakterlerimizi bulduk. “İşte oldu!” dedikten sonra çalışmaya başladık.

– Anlaşılan ki uyuşmuşsunuz…

Bu seri teknik göz ve tecrübe istiyor. Her çizerin kuvvetli olduğu yanlar var. Değerli olan kitap ile gerçek çizeri buluşturmak. Tuba elle çiziyor, perspektif, açı üzere teknik ögeleri dikkate alarak kareleri ele alıyor. Benim üzere çok detaycı biri ve disiplinli çalışıyor.

– Evet umumide ne bekliyor, nasıl ilerliyorsunuz?

Ben her çalıştığım çizere bayağı detay veriyorum, o kareden ne bekliyorsam ince ince anlatıyorum. Bazen örnek görsel/fotoğraf yolluyorum. Zira benim gözümde canlananı sahih aktarmam lazım. Aksi takdirde önümdeki kimseyi gereksiz alana yoracağımı ve yol alamayacağımızı biliyorum. Bunun bilinciyle maksimumda malumat akışı ve yol uzunluğu sık muhabere ile sonuca ulaşıyoruz. Tuba ile de her aşamada konuştuk. Gece yarıları haberleştik. Çalışma disiplinimiz, yaptığımız işi ciddiye alma hâlimiz ve ne varsa ortaya koymaktan imtina etmememiz bizim ahenk içerisinde çalışmamızı sağladı. Bir de natürel çizimleri yapacak kişinin kitabı, karakterleri sevmesi, özümsemesi, çizim yapacağı hususta kendinin de araştırma yapması çok değerli. Yani burada çizerlerimizin de kendi ekleri değerli oluyor. Bunu yapabilen şahıslarla çalışabilmek büyük memnunluk. Tuba da onlardan biriydi benim için.

– Bir evlat kitabına düzgün diyebilmek için sizce neleri karşılaması gerekiyor?

Bu soruya tamamıyla kendi bakış açımla karşılık verebileceğim. Umum doğrular farklı olabilir. Bana nazaran akıcı bir lisan, kuvvetli bir mevzu ve iç açıcı, renkli içerik ile çizimler. Yani güç bir mevzuyu bile olumlu halde işlemek lazım bence. Bir sorun olabilir; fakat nihayetinde buna giden tahlili de gösterebilmek lazım. Renk çok seviyorum. Kahveler, siyahlar, koyu tonlar kaçtığım, hoşlanmadığım şeyler. Renkli olsun evlat kitabı. Önemli bir bildiri veriyorsa bile görselleri renkli, anlatımı olumlu olsun. İnsanın içini ısıtsın.

– Bir kitabı yazım süreciniz nasıl ilerliyor? Yazarken nasıl bir Defne var?

His silsilesi olarak iniş çıkışlar var. Araştırma aşamasında habere aç bir kurt oluyorum. Başımda fikirler uçuşurken ben de karışıyorum. Güya her şey birbirine girdi üzere oluyor. Endişeleniyorum. Nasıl toparlanacak bunlar?! Sonra o sinema şeridi oluşunca dayanılmaz bir heyecan başlıyor. Bölgemde duramıyorum. Basıldıktan sonraysa garip bir hüzün. Hani benimdi yalnızca de artık diğerlerinin oldu üzere. Akabinde da kalp çarpıntısı. Acep herkese ulaşacak mı? Okuyanlar beğenecek mi? Ya sevmezlerse! Tekrar okuyamıyorum kitabı mesela. Yani bir vade önümde duruyor. Seviyorum onu; lakin okuyamıyorum.

– Birinci kitabınızdan bu yana yazarlığınızda nasıl bir ilerleme izlediniz sizce?

Geliştiğini yahut biçim değiştirdiğini hissediyorum. Rastgele bir kasınızı çalıştırmanız üzere aslında. Yazdıkça yazı lisanınız gelişiyor. Yazdıkça okuduklarınızı daha analitik okuyorsunuz. Okuduklarınızdan kendinize örneklemeler yapıyorsunuz. Başınız daima bu formda çalışıyor adeta. Bende o denli oluyor en azından. Artık bir kitabı öylesine okuyamıyorum. Cümle yapısını tahlil ediyorum, neyi nasıl aktarmış müellif, nasıl tasvir etmiş… Rahat yok yani : )

– Pekala artık sırada ne var?

Artık okumalarını yapmakta olduğum yesyeni bir kitap var. Yeniden oku, not al, şema çiz, baş karışsın noktasındayım : )

Damla Karakuş: Teşekkür ederim.

Defne Ongun Müminoğlu: Teşekkür ederim.

NOT: Defne Ongun’a ulaşmak isterseniz…

www.defneninkitaplari.com

Instagram: @defne71

Çılgın Sörfçüler – Kerberos’un Gizemi

Defne Ongun Müminoğlu

Artemis Evlat,

S.: 248

Kitabı almak için tıklayınız: kitap365

*

Damla Karakuş

Instagram:

ETİKETLER: , , , ,
BİR YORUM YAZIN

ZİYARETÇİ YORUMLARI - 0 YORUM

Henüz yorum yapılmamış.